Archive for the ‘respect’ Category

h1

29 aug 2010: scotw ? sdotw !!! (dude)

29/08/2010

h1

16 aug 2010: vakantie voorbij

16/08/2010

Verdeurie, de vakantie is weer voorbij. Nu moeten we weer werken (krijg je dat). Taak 1: update van de zeilwebsite. Er is al direct erg weinig te vertellen. Behalve dan dat ik boze mails krijg uit Breskens of ik ff wil inschrijven:

AS WE DID NOT YET RECEIVE YOUR ENTRY FORM, PLEASE NOTE THAT THERE ARE
ONLY 10 DAYS LEFT TO FILL IN YOUR ENTRY FORM FOR THE BRESKENS SAILING WEEKEND 2010.

en dat ons aller Henk activiteiten gaat doen in de USA. Check it out !

Henk : “Ik heb me inmiddels ingeschreven, dus er is geen weg meer terug! IK ga meedoen aan een marathon in Las VegaSSSSS. Ik doe de full distance marathon. Dat is een vrij zware met veel klimmen en dalen zowel met het fietsen als lopen en dat in de woestijn. Het doel is de finish halen binnen de tijdslimiet van 17 uur, maar als trainen volgens plan gaat hoop ik het te redden in 12 a 14 uur. Belangrijkste is blessure vrij blijven tot de dag van de race!”

whenever i was going somewhere I WAS RUNNINGK

h1

Onderzoekscolumn: Fluit tussen je tanden

26/05/2010

In het afgelopen jaar hebben wij veel bijzonder veel verschillende mensen aan boord gehad. Van iedereen leer je iets. Sommigen leren je hoe het allemaal niet moet (lieren verkeerd om beleggen, spi’s ondersteboven hijsen, spi’s laten zwemmen, spagetti in de knoop maken, etc). En sommigen leren je hoe het wel moet. Daarnaast is er nog een groep mensen die iets kan waarvan je denkt ‘dat ga ik echt nooit leren, ik ben zowaar jaloers’.

Zo waren wij allemaal bijzonder onder de indruk van de manier waarop Wessel C. tussen zijn tanden kan fluiten. Gadverdamme wat een goed trucje is dat. In het kader van ‘dat-wil-ik-ook-dat-wil-ik-ook’  besloten wij een onderzoekscolumn te wijden aan dit fenomeen. Want het is niet alleen een heel stoer trucje, het is ook nog eens heel erg handig om met een schril en hard fluittoontje je tegenstanders alert te kunnen maken op je aanwezigheid.

Peter en zijn Rockets zeiden het al:

Stamp met m’n voeten
Fluit tussen me tanden
Dan donderen ze op

Het begint allemaal natuurlijk met fluiten op je vingers:

Een stappenplan :

fluiten1. Steek je tong uit.
2. Krul je tong om naar binnen (dit werkt uiteraard niet bij mensen die hun tong niet kunnen krullen).
3. Knijp met duim en wijsvinger van één hand in de zijkanten van je tong, ongeveer halverwege naar achteren.
4. Vouw je tong met je duim en wijsvinger dubbel naar achteren, zodat je vingertoppen naar binnen en naar elkaar toe wijzen.
5. Sluit je lippen om je vingers heen (die in je mond moeten zitten tot even voorbij de eerste knokkel).
6. Trek je lippen strak over je tanden.
7. Blaas lucht (snelle, en harde stoten lucht zijn het best) omlaag over de scherpe hoek van je tong.

Volgende stap is natuurlijk hetzelfde bereiken maar dan zonder behulp van je vingers. Lijkt me een actie voor mensen met een ongelooflijk flexibele tong. Zonder daar verder heel suggestief over te doen….

Overigens heb ik alvorens dit stuk te publiceren natuurlijk al een maand of 6 intensief getraind, maar helaas zonder succes.

Inderdaad, sommige dingen leer je nooit.

h1

18 mei 2010: Hans Horrevoets

18/05/2010

Vandaag is het vier jaar geleden dat Hans Horrevoets kwam te overlijden tijdens de etappe van New-York naar Portsmouth in de Volvo Ocean Race 2005 – 2006.

Gerd-Jan Poortman, Eclectic team lid van het eerste uur en teamgenoot van Hans, schreef vorig jaar een open brief aan Hans. Hij publiceerde de brief op zijn blog op de dag dat hij vertrok vanuit Boston naar Galway in de Volvo Ocean Race 2008 – 2009.

Delta Lloyd
North Atlantic
18th may 2009

Hi Hans,

We’re back again! In the North Atlantic with the Volvo Ocean Race on the morning that you had that terrible accident that took you away from us forever.

I’m writing a letter because since last night I feel closer to you than I have ever done since we last said goodbye in New York three years ago. So I guess it’s a good moment to say some words.

But what’s to say? We miss you. We’ve missed you a lot the last three years. You have been on my mind and that of your friends and family a lot. I’m glad to say that you changed me! I look differently at life. Now I live from day to day, value life more and most importantly you taught me to be even more carefull here on the oceans. I miss sailing with you, fighting for every meter. I miss partying with you on the layday and during carnaval in our home town last year! I guess we just miss you  and I think it’s amazing how hard life just roles on like nothing has happened. I almost feel guilty doing the Volvo Ocean Race again but I know that you would not have hesitated one moment to get on this boat!.

Petra is doing well. I visited her last summer and saw your two little girls. It’s amazing to see them grow up with all your looks and spirits. You have done a great job and Petra is doing an great job still now!

Hans, whereever you are, take care and we will do the same!

Gerd-Jan